دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .
فرمت فایل : word (قابل ویرایش) تعداد صفحات : 39 صفحه
درباره منبع تحقیق :
متن زیر از کتاب رازهای ارتباط با جنس مخالف تهیه شده است. جهت استفاده بهتر از مباحث مطرح شده، میتوانید به این کتاب رجوع کنید.
عشق چیست؟
عشق و دوست داشتن چه معانی دارند ؟
دلبستگی و وابستگی را در این زمینه چگونه میتوان تبیین کرد ؟
با بیان تفاوت این دو ، بحث بهتر باز میشود . بخشی از این مباحث بازی با کلمات است که در بین جوانان باب شده و بخشی دیگر را با بیان سرچشمه وابستگی و دلبستگی بیان میداریم.
سرچشمه وابستگی، عادت و سرچشمه دلبستگی، محبت است . بسیاری از امور وجود دارد که انسان به آنها وابسته است ، ولی ارزشی ندارد. مانند معتادی که میگوید به مواد مخدر عادت کردهام، ولی از آن متنفر هستم. اگر به فرض مثال با جوانی در مورد پرخاشگری مصاحبه شود، جوان خواهد گفت که پرخاشگری صفت بسیار بدی است و انسان مؤدب از این صفات دوری میکند ، اما همین جوان ممکن است شب در منزل با خواهر خود دعوا نماید و حرفهای زشتی نیز به زبان بیاورد .
بسیاری از انسانها ، به بد بودن رفتارهایی علم و آگاهی دارند، اما به آن عادت کرده و وابستة آن شدهاند ؛ بنابراین وابستگی هنر زیادی نیست.گاهی ظریفانه که به محبتهای معمولی و عشقهای واقعی نظر میکنیم، میبینیم که در محبت ساده داشتن، وابستگی است، ولی در عشق، دلبستگی وجود دارد که سرچشمه ی وابستگی، محبت از روی عادت است، ولی سرچشمه دلبستگی، محبت شناختی است. سادهتر اینکه در وابستگی طرف مقابل میبیند دعوا بین آن دو رخ میدهد، اگر او را نبیند دلتنگش میشود. در دوست داشتن و محبت ساده تنوع وجود دارد، اما عشق، تنوع ندارد .
انواع عشق
بدون تردید برای عشق اقسامی ذکر کردهاند که در کتابهای عرفانی و ادبی ما نیز یادی از آن شده است.این تقسیمبندی در جامعه عرفی ما نیز خود را نشانمیدهد؛بنابراین در یک نگاه عشق سهگونه است:
- عشق حقیقی
- عشق مجازی
- عشق کاذب
1- عشق حقیقی ؛ به عشقی گفته میشود که محبوب و معشوق در آن حقیقی و واجد همه کمالات به صورت نامحدود باشد. معشوق در این عشق ، خداوند است که هر چه خوبان همه دارند، او یک جا دارد و البته نامحدود و بیپایان است . (و الَّذینَ آمَنوا أَشَدُّ حُبّاً للهِ) "و کسانی که ایمان آوردهاند ، خدا را بیشتر دوست دارند." در اینجا از عشق حقیقی به «أشدُّ حُبّاً» یادشده که عاشق واقعی باید همه چیزش را برای خداوند ایثار و نثار ک
تفاوت عشق با هوای نفس
عشق عامل تکامل بخش انسان است؛ البته اگر در راستای نیل به محبوب و معشوق کل باشد ، بنابراین باید آن را از ارضای نیازهای معمولی و مشترک حیوانی متمایز بدانیم. اگر ما برای رفع نیازهای خود به چیزییا به انسانی نیازمند باشیم، این نیاز، میان ما و آن شیء یا انسان بهنوعی وابستگی ایجاد میکند، ولی این وابستگی را نباید با کشش عاشقانه - که همراه با کشش ایثارگونهاست - یکی بدانیم. این را باید از نوع هوای نفس بدانیم .حال آنکه عشق از جمله صفات برتر و متعالی انسان است.
هدف هوای نفس، ارضای خویشتن است ولی هدف عشق بقا و حضور معشوق است ؛ حتی اگر به فنای عاشق بیانجامد. بنابراین ملاک مشخص برای تمیز و تشخیص آن عشق و کشش امیال، در همین است که عاشق درصدد رضایت معشوق است، نه رضایت خویش. عاشق وقتی با معشوق کاملروبهرو میشود میخواهد همه چیزش، حتی خود را از دست بدهد . عبارت معروف حافظ که میگوید :
میان عاشق و معشوق هیچ حایل نیستتو خود حجاب خودی، حافظ از میان برخیز
اشاره به این دارد که میباید فردیت فرد و خود بودن او نیز زایل شود تا معشوق نزد وی تجلی کامل یابد . با این توصیف باید عشقی که انسان به انسان دیگر - که مبتنی بر اراده و خواست محبوب کلیعنی خداست - را از تمایل و کشش مبتنی بر نیازهای وی منفک و مجزا کرد. به این ترتیب است که اگر فردی نشانه ای از عشق را در دل خویش نسبت به فردی دیگر دارد باید در درجه اول به معشوق خود که مخلوق و جلوهای از خداوند جمیل است بیندیشد،نه به خویشتن . اگر برای ارضای تمایل خود، معشوق را به طرق مختلف قربانی کند از آن جمله دست به عملی زند که آبروی وی را خدشهدار سازد باید مطمئن باشد که این عشق نیست بلکه یک کشش از نوع حیوانی است که در آن صفاتی مثل خودخواهی و خودپرستی جلوه میکند و انسان و طرف مقابل را به هلاکت میکشاند .
