لینک پرداخت و دانلود *پایین مطلب*
فرمت فایل:Word (قابل ویرایش و آماده پرینت)
تعداد صفحه:16
فهرست و توضیحات:
تشخیص افتراقی[1] و انتخاب درمان
عملکرد "من" خودمختار
فرامن
نیرومندی "من"
روابط عاطفی بین خود و دیگران
در اعتماد و همدلی با افراد دیگر از مهارت قابل قبولی[2] برخوردار باشد.
به عبارت دیگر، پس از ارزیابی چند جانبه عملیات ذهنی به منظور تشخیصگذاری، تعیین قابلیت درمانپذیری[3] مراجع با رویکرد روانپویشی نیز مهم است. به طور کلی مراجعینی که دچار روانپریشی یا شرایطی نزدیک به روانپریشی هستند، افرادی که بیماریهای جسمی مغزی دارند، و نیز افرادی که عملکردهای "من" و "روابط عاطفی آنها با دیگران" به شدت مختل[4] شده است، نمیتوانند از درمانپویشی بهره ببرند.
پویاییهای ناهشیار (روابط بین کشانندهها، عواطف، فرامن، و مکانیزمهای دفاعی) به قدری مجذوب کنندهاند که بسیاری از درمانگران (و اغلب کتابهای رواندرمانگری)، بدون اینکه ابتدا عملکردهای "من" و مهارتهای روابط عاطفی با دیگران را بررسی کنند، بر انجام مداخلات پویشی تمرکز میکنند. در نتیجه، برخی از افرادی که دچار نارسائیهای نامحسوس "من"[5] هستند و مستقیماً تحت درمان تحلیلی مکانیزمهای دفاعی و عواطف قرار میگیرندف بهبود نمییابند. به عبارتی، افرادی که در آنها عملکردهای "من" سالم است و کاملاً از قابلیت درمان با رویکرد بینش مدار[6] برخوردار هستند، ممکن است درمان رابا دارو درمانی و/ یا درمانهای حمایتی (به فصل 7 مراجعه کنید) به پایان برده و به همین ترتیب به قدر توانمندی خود در درمان پیشرفت نداشته باشند.
[1] - Differential diagnosis
[2] - Object relations
[3] - fair facility
[4] - severe damage
[5] - subtle ego deficits
[6] - insight- directed therapy
تحقیق درباره تشخیص افتراقی و انتخاب درمان
